„Neuroróżnorodność a higiena cyfrowa”

Fundacja Dbam o Mój Z@sięg  przesyła link do najnowszego tekstu. Z racji swojej objętości podzielony na dwie zupełnie różne części.
Oto część 1:

https://campaign-statistics.com/link_click/elz4NV-NO7q22K-3HvIhZ/2168ede4e482f618fccf57b42869d3ec

Oto część 2:

https://campaign-statistics.com/link_click/bqGyY2-NO7q22K-1Uhn5E/857a2bb27823f657cdc8ea8d84ac8dee

To tekst dla rodziców i opiekunów dzieci oraz nastolatków neuroróżnorodnych (ADHD/ASD). Pokazuje, dlaczego „minuty na ekranie” i „silna wola” często nie wystarczają, oraz jak budować zasady higieny cyfrowej w oparciu o strukturę, przewidywalność i wsparcie w przełączaniu. Neuroatypowość (neuroróżnorodność) to nie „rzadkość” ani „moda”, tylko realny sposób funkcjonowania mózgu, który dotyczy wielu osób – także dzieci i nastolatków. ADHD, ASD (spektrum autyzmu) i inne profile neurorozwojowe wpływają m.in. na funkcje wykonawcze, regulację emocji, wrażliwość sensoryczną oraz podatność na hiperfokus i „pętle bodźców”. To ważne, bo w świecie ekranów te różnice nie znikają – często wręcz stają się bardziej widoczne.

Dlatego o higienie cyfrowej u młodzieży neuroróżnorodnej nie da się myśleć wyłącznie przez pryzmat „minut na ekranie” i „silnej woli”. U części młodych osób trudność pojawia się nie na poziomie intencji („wiem, że mam przerwać”), tylko na poziomie mechanizmu („mój mózg w tej chwili nie umie się przełączyć”). Aplikacje, gry i platformy są projektowane tak, by maksymalnie wydłużać czas korzystania – co dla mózgów z trudniejszym hamowaniem impulsu, większą potrzebą bodźców albo wysoką wrażliwością może być szczególnie obciążające.

Ten tekst to krótki zestaw praktycznych wskazówek dla rodziców i opiekunów: jak budować zasady korzystania z sieci w sposób bardziej dopasowany do neuroróżnorodności. Nie chodzi o „pobłażanie” ani o całkowite zakazy, tylko o mądrą strukturę, przewidywalność i wsparcie w przełączaniu – tak, by technologia nie była jedynym regulatorem emocji, snu i napięcia w ciągu dnia.